De Adremo-rolstoel als trainer: continue feedback

De rolstoel is een zeer directe, eerlijke en onvermoeibare begeleider, maar heeft echter geen snars verstand van de emoties of frustraties van de bestuurder. In eerste instantie is daarom aandacht besteed aan de gewenste aanpak van de begeleider, omdat deze de omgang met de motorische training die de rolstoel geeft zal moeten begeleiden.

Het leren rijden in de rolstoel is een voortdurende motorische training, die als beloning het rijden heeft. Omdat de bewegingen die de gebruiker van de rolstoel maakt invloed hebben op het rijden van de rolstoel is er sprake van continue feedback. Het kind ervaart zelf de gevolgen van zijn/haar handelingen. Als je alle handelingen juist uitvoert kun je de rolstoel laten rijden en kom je waar je wezen wilt. Dit is essentieel voor het leerproces. De rolstoel legt de verantwoordelijkheid terug bij het kind, omdat de rolstoel niet voor het kind denkt, en al helemaal geen medelijden toont. De begeleider kan aanwijzingen geven en helpen, maar het kind moet de consequenties van zijn of haar daden blijven ervaren.

In de rolstoel zijn een aantal feedbacksystemen aangebracht om de juiste lichaamshouding te stimuleren. De rolstoel werkt alleen wanneer deze vanuit de juiste houding wordt bestuurd. Het telkens ervaren van het juiste positieve resultaat werkt stimulerend, en hier kan geen therapie tegen op. De rolstoel neemt op deze manier een stuk therapie over.

Ontspannen in de juiste lichaamshouding.

Om uiteindelijk te leren rijden is bewuste ontspanning nodig. Om dit te leren zal eerst de houding in de rolstoel van het kind optimaal moeten zijn. Het verlagen van de spierspanning wordt dus in eerste instantie nagestreefd door een ontspannen houding in de rolstoel, die te verkrijgen is door de rolstoel juist in te stellen. De rolstoel is volledig instelbaar op ieder persoon, ongeacht afmetingen of vergroeiingen. Het instellen van de rolstoel vereist kennis van de techniek en de motorische handicap, maar bovenal een goed observatievermogen. Wanneer de juiste houding is ingesteld, moet de bereikte ontspanning bewust worden gemaakt, zodat het kind vanuit spasme altijd naar de ontspannen houding kan terugkeren. De instelbaarheid van de rolstoel waarborgt dus de passieve houdingscorrectie, en de begeleider zal het kind de actieve houdingscorrectie aan moeten leren.