index A-Z

Liza's pagina

Al vanaf mijn twaalfde ben ik een groot fan van Kane. Toen ik de rock/pop band ontdekte, waren ze nog niet zo bekend. Misschien vond ik dat ook wel spannend, niet iets waarover iedereen mee kon praten. Daar zat ik dan. Als een echte puber alleen in mijn kamer, luisterend naar de muziek van mijn favoriete band. Heerlijk vond ik dat.

Een aantal jaar geleden ging ik naar hun concert in Rijswijk. Ik ben een regelmatige bezoeker, want ik wil natuurlijk niets missen. Maar deze keer in Rijswijk was extra speciaal. Ik mocht namelijk backstage! Oh, wat vond ik dat cool. Het is een tijd geleden, maar ik denk er nog vaak aan terug.

Laatst gaven ze een concert. Daar ging ik heen. Op het concert speelden ze alle 24 singles die ze door de jaren heen hadden uitgebracht. Dit concert vond plaats in Ahoy Rotterdam. Het was helemaal uitverkocht. Aan elke single heb ik een bepaalde herinnering. Als ik bijvoorbeeld het liedje “Let It Be” hoor, denk ik aan de eerste keer dat ik naar een concert van Kane ging. Het gekke is dat ik “Let It Be” eerst maar een saaie plaat vond.

Maar toen ik het liedje live hoorde, veranderde dat helemaal en toen hoorde ik hoeveel emotie erin zit.

Alhoewel ik al negen jaar fan van hun ben, moet ik wel zeggen dat mijn enthousiasme voor Kane een paar jaar wat minder is geweest. In die tijd ging de band naar Amerika, om te proberen om het succes van Kane nog groter te maken.

De liedjes van die periode deden niet zoveel met mij en ik dacht dat ik mijn favoriete band ging ontgroeien. Maar gelukkig duurde dat niet lang en zag ik weer wat ik altijd zo leuk vond aan Kane.

Inmiddels is Kane een hele populaire band en ben ik eenentwintig. Allebei hebben we een grote ontwikkeling doorgemaakt. Maar hoeveel ik ook ben veranderd en ook al is het een tijdje wat minder geweest, mijn liefde voor de muziek van Kane is altijd gebleven.

Vorige keer: Uitkijkend naar de lente